Τα χρώματα Rembrandt–Talens

 

Η παλέτα και η σπάτουλα επιλογής - ανακατέματος χρωμάτων του Παντελή Γκίνη - Δείγμα χρώματος και μάρκας διαχρονικής χρήσης 

1. Επαγγελματισμός & επένδυση σε ποιότητα υπογραφή υλικού

Rembrandt–Talens είναι ακριβή, επαγγελματική σειρά ελαιοχρωμάτων.
Το ότι ο Παντελής Γκίνης και ο συνεταίρος του Χρυσόστομος Παπαμερκουρίου τα χρησιμοποιούν συνεχώς και για δεκαετίες δείχνει ότι δεν δουλεύουν με ό,τι να ’ναι, αλλά επιλέγουν σταθερά υψηλής ποιότητας δυτικά υλικά, επενδύουν οικονομικά στο επάγγελμά τους – δεν είναι περιστασιακοί ζωγράφοι, αλλά κανονικό εργαστήριο.

2. Σταθερή τεχνική γλώσσα

Η ίδια μάρκα ίσον ίδιος «χαρακτήρας» χρώματος, δηλαδή ίδια υφή λαδιού, ίδια γυαλάδα, ίδια συμπεριφορά στο σβήσιμο, στα γκρίζα, στα ημιδιαφανή στρώματα. Αυτό εξηγεί γιατί πολλές εικόνες, από 1950–1970, έχουν ομοιόμορφη επιδερμίδα, γυάλισμα και χρωματική αίσθηση. Ο αγιογράφος χτίζει μια προσωπική σχολή πάνω σε σταθερό υλικό.

3. Flake white της Rembrandt–Talens, μολυβδόλευκο, πολύ συνειδητή επιλογή

Η συγκεκριμένη σωληνάρια είναι Flake White / Κρεμσέρβιτ, δηλαδή κλασικό μολυβδόλευκο σημαίνει παραδοσιακή χρωστική της ευρωπαϊκής ζωγραφικής, στεγνώνει γρήγορα, δίνει μαλακές, ζεστές σκιές και ανθεκτικό υπόστρωμα, ιδανικό για διαδοχικά «σαρκώματα» και λεπτές διαβαθμίσεις – ακριβώς αυτό που βλέπουμε στα πρόσωπα του αγιογράφου-ζωγράφου Παντελή Γκίνη και Χρυσόστομου Παπαμερκουρίου. Άρα δεν αγοράζουν ούτε χρησιμοποιούν ό,τι λευκό κυκλοφορεί, αλλά το πιο κλασικό εργαλείο του ακαδημαϊκού ζωγράφου. Αυτό δένει με την παιδεία τους σε «ρωσοϊταλικό,  ακαδημϊκό-νατουράλε ιδίωμα.

4. Δείκτης τεχνολογικής & ιστορικής εποχής

Η μόνιμη χρήση τέτοιων σωληναρίων σημαίνει ότι ανήκουν στην γενιά που δεν τρίβουν πια μόλυβδο σε μύλο όπως ενδεχομένως έκαναν στο Αγιον Όρος, αλλά δουλεύουν με βιομηχανικά ελαιοχρώματα. Είναι πλήρως ενταγμένοι στην ευρωπαϊκή αγορά υλικών (εισαγόμενα από Ολλανδία). Για τη χρονολόγηση: τέτοια Rembrandt–Talens λευκά είναι τυπικά 20ού αιώνα, επιβεβαιώνουν ότι τα έργα τους είναι νεοελληνική, όχι παλαιότερη, παραγωγή.

5. Σχέση με δυτικό ακαδημαϊκό ιδίωμα

Το ίδιο υλικό χρησιμοποιούν και οι δυτικοί ζωγράφοι ρεαλιστικής/ακαδημαϊκής σχολής.
Άρα τα υλικά τους ανήκουν ξεκάθαρα στο δυτικό εργαστηριακό παράδειγμα, πάνω σε αυτά χτίζουν την νεοβυζαντινή τους σύνθεση (βυζαντινή εικονογραφία με δυτικά χρωματικά εργαλεία). Γι’ αυτό οι εικόνες τους έχουν κι εκείνη την χαρακτηριστική «ελαιογραφική» ατμόσφαιρα, διαφορετική από την αυγοτέμπερα του παραδοσιακού βυζαντινού.