ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΓΚΙΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

    

Καταγραφή αναφορών σε κατ' ιδίαν συζητήσεις 

    «Ο πατέρας μου πλήρωσε συμβολικά 30 χρυσές λίρες Τουρκίας. Ζούσα σε ένα κελί με άλλους μαθητευόμενους αγιογράφους περίπου στην ηλικία μου. Εκεί η ζωή ήταν διαφορετική, το φαγητό ήταν λιτό και κάθε φορά το ίδιο σούπες και ψάρια. Υπήρχε μόνο ένα κρεοπωλείο σε όλο το Άγιο Όρος και αυτό για να εξυπηρετεί τους ξένους. Έπρεπε καθένας να φροντίζει τον εαυτό του, να πλένει τα ρούχα του, να συγυρίζει το κρεβάτι του, να σκουπίζει και να ασχολείται με τα κοινά για αγγαρείες. 

Ξυπνούσαμε το πρωί χαράματα πριν βγει ο ήλιος πηγαίναμε ψέλναμε τον όρθρο, ετοιμάζαμε το φαγητό, σκουπίζαμε τα κελιά μας και τα κελιά των μοναχών και κάναμε οτιδήποτε μικροδουλειές μας ζητούσαν. Μετά πηγαίναμε σ' ένα κελί του δασκάλου μας και μας έδειχνε τα μυστικά της αγιογραφίας. Όμως διαβάζαμε πολύ βίους Αγίων έτσι ώστε να μπορούμε με την φαντασία μας να πιάνουμε τα χαρακτηριστικά του κάθε Αγίου και να τα αποδίδουμε στο χαρτί. Είχαμε πολλούς ντόπιους αλλά και Ρώσους δασκάλους. Όλοι βοηθούσαν τους μαθητές να μάθουν όσο γίνεται καλύτερα την αγιογραφία. 

Ξεκινήσαμε από το μηδέν. Διάφοροι έμποροι έφερναν χρώματα από την Σμύρνη την Κωνσταντινούπολη, όμως δεν ήταν σαν τα σημερινά. Ήταν σαν πέτρες, ήμασταν αναγκασμένοι να τα τρίβουμε για να γίνουνε σκόνη. Μετά δίναμε τη σκόνη σε κάποιον που προσέθετε λινέλαιο και γινόταν λαδομπογιά. Αν και η εργασία αυτή ήταν δύσκολη και χρονοβόρα, όμως τα χρώματα ήταν ζωηρά, ανθεκτικά στο χρόνο γιατί μας τα προσέφερε η φύση.

Όμως αγοράζαμε και έτοιμα από τη Γαλλία, την Ολλανδία. Πινέλα φέρναμε απέξω όμως που και που έφτιαχναν πινέλα οι καλόγεροι. Έτσι και εγώ στην αρχή έτριβα την πέτρα για να γίνει σκόνη, συγύριζα, μαγείρευα αργότερα έμαθα και να ζωγραφίζω έγινα και αναγνώστης στο αναλόγιο. Θυμάμαι πολλούς ντόπιους δασκάλους αλλά και Ρώσους. Όλοι βοηθούσαν τους μαθητές να μάθουν όσο γίνεται καλύτερα την αγιογραφία.

Μετά τα πέντε χρόνια αφού ολοκληρώσαμε τη μαθητεία παρέμεινα ένα χρόνο. Αγιογραφούσαμε για λογαριασμό του οίκου, πληρωνόμασταν 2 λίρες το μήνα για κάθε έργο».